Zijn opvolger Ahmed Aboutaleb heeft hij op het hart gedrukt dat hij een geluksvogel is. Hij schreef hem dat Rotterdam naar de nieuwe burgervader uitkijkt en dat hij allereerst het weefsel van de stad moet leren kennen. Als geboren Rotterdammer had Opstelten wat dat betreft een kleine voorsprong, toen hij tien jaar geleden aantrad.
'Rotterdam is een prachtige stad. Ik heb me altijd in hart en nieren een echte Rotterdammer gevoeld. Ik ben al mijn hele leven Feyenoordfan. Ik houd van de haven, van het karakter van de mensen. Lekker straight forward, doe maar normaal.'
Liever topsporter
Hij wilde eigenlijk liever topsporter worden, maar hij had het talent niet. 'Aan de inspanning lag het niet', zei hij met een stalen gezicht. Toen hij wist dat deze droom als tophockeyer of zwemmer niet uit kon komen, richtte hij zich op een nieuw doel: burgemeester worden. Een baan die eenvoudiger binnen bereik lag. Op zijn 28e kreeg hij al voor het eerst de ambtsketting om gehangen.
Uitstapje
Zijn tijdelijke uitstapje naar het ministerie van Binnenlandse Zaken onder Ien Dales noemt hij een 'gouden tijd', maar na vijf jaar wilde hij weer terug naar het lokale bestuur. De vacature van Utrecht kwam voorbij, hij solliciteerde en kreeg de baan.
In 1999 maakte hij de overstap van Utrecht naar Rotterdam. Hij kreeg het in het begin zwaar voor de kiezen. De problemen in de Maasstad waren groter dan hij had gedacht en gewend was. 'Het was een tikje zwaarder.' In wijken als de Millinxbuurt en Spangen werd hij geconfronteerd met dichtgetimmerde woningen, drugsproblematiek, onveiligheid op straat, tippelzone de Keileweg en overlast.
De man vond dat zijn voorgangers problemen niet goed genoeg hadden aangepakt. 'Ik vond het tegenvallen zoals het beleid er stond.' De beuk erin, was zijn motto. Ondanks alle inspanningen lieten resultaten op zich wachten. Dat was wennen voor zo'n ongeduldig type. Hij ervoer dat dingen tijd kosten.
Pim Fortuyn
Om problemen op te lossen, bombardeerde hij veiligheid tot zijn speerpunt. Pim Fortuyn, die in Rotterdam zijn intrede deed in de politiek, zette dit onderwerp op scherp. Opstelten: 'Dat is zijn verdienste. Hij heeft een zweepslag over de stad en het bestuur gegeven. Dat was hard nodig. Het moest strakker.' Opstelten zag Fortuyn's aanscherping als een steun in de rug.
Kort daarna beleefde de Rotterdammer een van de moeilijkste momenten in zijn carrière. Fortuyn werd vermoord. De gesprekken die in zijn kamer werden gevoerd, het openstellen van het stadhuis en de stille tocht die volgden, vergeet hij nooit meer. Hij leerde een belangrijke les. 'In een tijd van crisis moet je doen wat je hart je ingeeft.''=
Daarna was het nooit meer als voorheen. Er veranderde iets in Rotterdam. Opstelten zocht meer naar onconventionele maatregelen. Hij hield er van op het scherpst van de snede, maar altijd binnen de wet te opereren. 'Je mag geen middel onbelet laten.' Graag lobbyde hij in Den Haag. Dit beleid had vaak succes, maar niet altijd.
VVD
Hij is blij met zijn stad. Nu moet hij afkicken. Vanaf volgend jaar richt Opstelten zich helemaal op zijn partij, de VVD. De Rotterdammer houdt niet van verkleden, maar hij zal niet nalaten met pet en sjaal campagne te voeren.
De vele verplichtingen buiten de deur worden wel minder. Opstelten was vaak op pad, maar hij heeft het nooit vervelend gevonden. Helemaal loslaten kan hij het niet. Hij stelt zichzelf gerust: 'Ik zal nog geregeld mijn gezicht laten zien.'
