Het meeste geld gaat naar extern ingehuurde adviseurs, deskundigen en uitzendkrachten. Vier ministeries, waaronder die van Justitie en Defensie, kregen de code rood in het rapport. Justitie heeft dit jaar zelfs meer geld nodig voor externen dan vorig jaar. Defensie heeft vooral veel geld nodig vanwege het grote aantal vacatures bij het ministerie.
Opheldering
PvdA en SP willen opheldering van minister Ter Horst. De PvdA hoopt dat de uitgaven voor het eind van jaar nog een beetje worden bijgestuurd. De SP vindt dat de hoge uitgaven moeten stoppen.
Ter Horst gaf in juni al aan dat ministeries meer gebruik moeten maken van medewerkers van andere ministeries. De leidinggevenden binnen de ministeries zijn er nog eens op gewezen dat er een organisatie is die kan zoeken naar geschikte krachten bij andere ministeries.

Als het inhuren van externen betekend dat er goed gewerkt wordt dan lijkt het me geen enkel probleem. Dus als de prijs-kwaliteitverhouding beter is van een exteren dan van vast indienst zijnde heb ik liever een externe.
Door Teresa | 19 november 2008 18:11
De vraag die spontaan bij mij opkomt is hoe de minister tot de conclusie is gekomen dat ministeries (nog) te veel externen inhuren. De stijging van de inhuur van externen is namelijk ook waarneembaar in anderen Europese landen zoals de UK en Duitsland. Ook binnen het bedrijfsleven zien we een stijging van de externe inhuur. Dit alles wordt verklaard door met name reductie van het eigen personeelsbestand (bezuinigingen), gebrek aan specifieke kennis en ervaring binnen de organisatie, de verdergaande outsourcing van niet kerntaken en de schaarste op de arbeidsmarkt (veel openstaande vacatures). Daarom is het niet zo raar dat organisatie er bewust voor gekozen hebben of gedwongen zijn om een substantieel deel van de benodigde arbeidskrachten (tijdelijke capaciteit, kennis, adviesoplossingen) te flexibiliseren. Dit kan dan door (slimme) handjes in te huren, specifieke adviesoplossingen in te kopen of externe consultants in te huren voor bijvoorbeeld strategsich advies. Hierbij zijn wel een aantal randvoorwaarden verbonden zoals het niet te afhankelijk worden van externen (te veel macht), het waarborgen van de kennisoverdracht, het zelf regie kunnen blijven voeren en ook het behouden van uitdagend (leuk) werk voor de eigen werknemers. Verder zit de uitdaging voor managers, budgethouders en inkopers ook in het prognotiseren c.q. forecasten van de externe inhuur. Dit op basis van het verwachte eigen personeels bestand en de in- en externe ontwikkelingen/veranderingen en besluiten die de benodigde capactiteit en competenties (mede) zullen gaan bepalen. Het opvangen van pieken (en dalen) van personele capaciteiten tussen ministeries onderling is op zich een prima gedachte. Als het gaat om specifiek benodigde adviesoplossingen of strategsich advies wordt het al (veel) lastiger.Ook hier zal verrekening plaats gaan vinden binnen de ministeries maar blijft de totale overheidsuitgaven gelijk. Verder staat het niet ter discussie dat met minder externen meer bereikt kan worden door externen veel slimmer in te kopen. Edwin Martherus, AdviseurMakelaar BV
Door Edwin Martherus, AdviseurMakelaar BV | 07 april 2009 18:18