Wellicht ook interessant:
- Nog te weinig allochtone managers bij overheid
- Allochtone werknemer voelt zich niet thuis bij overheid
- Diversiteit rijksambtenaren blijft achter
- Amsterdamse raadsleden: vervang term allochtoon
- Maatregelen voor meer allochtonen bij Rijk
- Wethouders: integratie verloopt moeizaam
- Gemeente wijst sollicitant terecht af
- 'Westerse werkgevers discrimineren'
- Rijk moet allochtone werknemer vasthouden
Ruim zeven op de tien allochtonen gingen weg uit ontevredenheid, onder meer over de sociale omgeving. Miscommunicatie of conflicten door cultuurverschillen liggen soms ook ten grondslag aan een snel vertrek, maar meestal is volgens de onderzoekers sprake van sociale uitsluiting, gebrek aan steun, waardering en doorgroeimogelijkheden. Bij autochtonen vertrok 58 procent uit onvrede, maar zij zien vaker betere kansen bij een andere werkgever.
Als organisaties openstaan voor afwijkingen van de heersende norm zijn allochtone werknemers gemiddeld meer tevreden en minder geneigd te vertrekken. Wel moeten leidinggevenden dan in staat zijn een soort bufferrol te spelen om sociale problemen te voorkomen. Zij zijn ook een bepalende factor als het gaat om doorgroeikansen.
Werkklimaat
Naast de belangrijke rol van leidinggevenden, vragen de onderzoekers aandacht voor het werkklimaat. Als allochtonen zich hierin prettiger voelen, zou dat de kans verhogen dat de wens van het rijk voor meer culturele diversiteit op de werkvloer vruchten afwerpt.
De onderzoekers interviewden 38 allochtone oud-werknemers van de rijksoverheid. Daarnaast vulden 273 allochtonen en 1356 autochtonen een vragenlijst in.
Ik ben ook zo'n allochtoon die de Rijksoverheid heeft verlaten. Ik heb Rijksoverheid niet verlaten om wat er uit het onderzoek is voorgekomen. Maar puur uit discriminatie door mijn werkgever. Werd letterlijk als dienstmeisje behandeld terwijl ik een HBO-niveau heb. Moest voor hem zijn pc-aanzetten, privé-boodschappen doen, zijn bureau schoonmaken etc.!!!
Door Jasmien | 30 mei 2008 08:41
Ook ik ben een zogenaamd een allochtoon die zich niet helemaal lekker voelt binnen de overheid. Men heeft de neiging om meer te letten op zwaktes van mensen i.p.v. de sterke kanten. Resultaat hiervan is inderdaad (enorm betreurend) dat men zich ongerespecteerd gaat voelen. Privé-boodschappen, schoonmaken gaat bij mij enorm te ver maar ik kan me goed voorstellen dat dit hier en daar wel gebeurt. Wat migranten en hun kinderen verwachten is geen uitzondering maar een kleinschalig respect voor hun inzet voor de Nederlandse overheid! Laten we voor onze gezamenlijke toekomst hopen dat de kinderen van de huidige generatie autochtonen wel meer respect zullen hebben voor diversiteit in NL dan hun ouders het hebben gedaan.
Door Huseyin | 11 juni 2008 10:54
Ik ben een hoogopgeleide allochtoon die getrouwd is met een autochtone partner. Dus geintegreerd ben ik wel. Ik heb ook plannen te vertrekken en ben aan het rondkijken. Mijn bevinding is exact zoals dat uit het onderzoek is voortgekomen. De overheid praat over diversiteit maar werkelijk doen ze er niets aan. De allochtone vrienden en kennissen van mij, die werkzaam zijn in het bedrijfsleven, worden zichtbaar meer gewaardeerd door hun werkgevers. Een reden hiervan is natuurlijk dat in het bedrijfsleven resultaten erg belangrijk zijn. Er wordt veel meer gekeken naar de geleverde prestatie dan naar je als persoon. De leidinggevenden bij de overheid hebben weinig verstand van hun eigen functie, hebben geen mensenkennis, laat staan kennis over het cultuurverschil. Ze weten de medewerkers niet te waarderen op hun inzet en capaciteit, maar hebben vaak oppervlakkige oordelen. Alleen medewerkers die grote mond, maar weinig hersens hebben, komen voor promotie in aanmerking. Eigenlijk zeggen deze tendens ook veel over de kwaliteit van management bij overheid in het algemeen.
Door Bijna ex-ambtenaar | 18 juni 2008 12:32
Afschuwelijk om te lezen dat iemand als klusjesdienst wordt ingezet. Deze ervaring heb ik gelukkig niet, maar ik ben 100% allochtoon, getrouwd met een Nederlander en heb bij mijn werkgever constant het gevoel dat ik op eierschalen loop. Er wordt inderdaad scherper op je gelet, er zijn bij doorgroeien altijd meer bezwaren en ik heb zelfs meegemaakt dat mijn stukken met rode stift werden nagekeken op 'taalfouten'. Ik ben nooit in aanraking geweest met discriminatie, maar sinds ik voor een ministerie werk is het gevoel dat ik er niet bij hoor, dat ik me (nog) meer moet aanpassen sterk aanwezig. Ik ben ook aan het rondkijken en heb plannen om voor mezelf te beginnen, het is helaas met de crisis geen ideale periode. Overigens heb ik een paar keer werk ingeleved onder de naam van een autochtone collega en mooi dat er geen fouten zijn gevonden. Stuk is gewoon doorgegaan. Manager was link toen ik haar ermee confronteerde. Niet handig, maar ik was het zat. Succes iedereen met de zoektocht naar werkomgeving waar je jezelf kunt zijn.
Door bijna zzp'er | 06 juli 2009 10:13